| | Πολιτική Ανάλυση Για την Δημιουργική Αριστερά
Σύντομα κοντά σας.
Ο εχθρός της σκέψης είναι η παπαρολογία της ρητορικής. Μετατρέπουμε την κρυψίνοια του ξύλινου πολιτικού λόγου του τίποτα σε ανθρώπινη γλώσσα. Δεν μπορεί να μην το καταλάβεις. Όλες οι εξηγήσεις είναι απλές. Η ανάλυση πρέπει να βοηθάει στην λύση και όχι στην απόκρυψη. Η δημιουργική αριστερά μιλάει, η ρητορική αριστερά αναφέρεται.
στείλε το άρθρο σου. τι ζητάμε από εσένα.; από εσένα θέλουμε δικά σου κειμενα για την πολιτικη, την ζωή, την δραση, την αδρανεια, την οικογενεια, την τζουλια, την αεκ......., για οτι θέλεις να το γράψεις. να το διαβάσουν και άλλοι. γνωστοί σου και άγνωστοι. οι προτάσεις που θεωρούμε σωστές, καλό και εύστοχο είναι να απευθύνονται και στους πολλούς. Γράψε είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς. ο καθένας μας θα γράψει κάτι για να το διαβάσει ο ίδιος και ίσως και κάποιοι άλλοι που θα θελήσουν να τα διαβάσουν. το περιοδικάκι δεν είναι κομματικό, όμως θα είναι πολιτικό και πολιτικοποιημένο στις επιλογές κάθε συντάκτη του. για αυτό σου λέω γράψε ότι θέλεις, ακόμη ξέσκισε αυτά που γράψαμε οι υπόλοιποι. ξεκινάμε μια προσπάθεια εκτός κομμάτων να καταγράψουμε τις διαφορετικές απόψεις μας και μπουν σε αυτό το γραπτό ταξίδι όσοι θέλουν. όπου κανένας δεν θα καπελώνει κανέναν και η ομοφωνία δεν είναι το ζητούμενο. ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ οι προτάσεις. Α υπογράφεις όπως θες.
4. η αρχιτεκτονική της πόλης. Στα βήματα της πόλης ξεχνάμε, να δούμε την αρχιτεκτονική της. Ξεχνάμε γιατί έχουμε συνηθίσει να μην την βλέπουμε. Κοιτάζουμε μεν, αλλά δεν βλέπουμε. Η εικόνα της μέσα από το θολό βλέμμα της αυτοκίνησης στέκεται στα συνηθισμένα χαρακτηριστικά της ελληνικής μεταβιομηχανικής συγκέντρωσης πληθυσμού. Τοπίο αστικό και κενό αυτό που κάποτε θεωρούσαμε άσχημο με την πάροδο του χρόνο και την ιστορικότητα μετατρέπεται σε νοσταλγικό αμάλγαμα του αδρανούς χρόνου. Είναι ανάγκη η μείωση της ταχύτητας. Η πόλη εγκαταλείπεται και μεταφέρεται στα περίχωρα. Τα κτίρια της διαβρώνονται και ξεχνιούνται. Οι διαδρομές περιορίζονται στις υπηρεσίες και τα καταστήματα της. Δεν βλέπουμε καν τα κτίρια που επισκεπτόμαστε. Δεν ζούμε στα κτίρια της, απλά τα προσπερνάμε ακόμα και όταν είμαστε εντός τους. Το αστικό τοπίο έχει μετατραπεί σε εφαρμογή χρόνου εργασίας και γραφειοκρατικής καφκικής σχιζοφρένειας. Οι πεζοδρομήσεις συγκρατούν την ορμή των αυτοκινήτων και δίνουν μια ακόμη ευκαιρία στην πόλη να αναπνεύσει. Η αρχιτεκτονική της πόλης οφείλει να φέρνει το μελλίσι της ζωής σε επαφή με τον κόσμο και τα κτίρια της. Όχι να τα απομακρύνει. Το τσιμέντο παρόλο που ταιριάζει στην απομόνωση, λόγω της γύμνιας του προσελκύει την αλήθεια. Οι πολίτες κινούνται βιαστικά νευρικά και επιθετικά. Η πόλη είναι γυμνή. Η αρχιτεκτονική της πόλης όμως είναι οι πολίτες της.
Κατερίνα Β.
εμβαθύνοντας στην απλότητα των σκέψεων
τα άρθρα σας που ελπίζουμε θα μας στείλετε θα δημοσιευτούν στο επόμενο τεύχος.
7. ψάχνοντας για γορίλλες στην ομίχλη. Η πραγματική επανάσταση είναι αυτή που λέει και ο γιωργάκης. Η επανάσταση του αυτονόητου. Δεν χρειάζεται να πάρεις την θέση του δαίμονα για να αλλάξει κάτι. Το πιο πιθανό είναι να γίνεις δαίμονας και εσύ. Το μαγαζί πρώτα, πρώτα θέλει ανακαίνιση και οργάνωση. Τα βασικά. Κόβουμε αποδείξεις, πληρώνουμε το φπα, πληρώνουμε την ασφάλιση, τους φόρους. Φτιάχνουμε μια λίστα με αυτούς που έχουμε υπάλληλους. Τους πληρώνουμε από μια φορά τον μήνα και όχι από όσες φορές περνάνε από το ταμείο. Τους καταχωρούμε. Τους ελέγχουμε. Ταυτόχρονα φροντίζουμε να είμαστε εντάξει με τους προμηθευτές μας, τους πληρώνουμε για να μπορούν να πληρώσουν και αυτοί το προσωπικό τους. Σε καιρούς κρίσης ο μόνος τρόπος για να ξεφύγεις αν δεν έχεις δικά σου χρήματα και δεν μπορείς να τυπώσεις ή να υποτιμήσεις, είναι η ανάπτυξη μέσω δανεικών και ελλειμματικών προϋπολογισμών. Κάτι τέτοιο ήθελε να κάνει ο πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς αλλά δεν τον άφησαν. Όταν πέρσι τον δεκέμβριο είπε στην ΕΕ ότι θα φέρει και άλλον ελλειμματικό προϋπολογισμό και θα ρίξει χρήμα για ανάπτυξη, τα παιδιά του είπαν το κλασικό the party is over. Και όταν χρωστάς σε όλους, τους όρους τους βάζουν οι δανειστές, όχι εσύ. Αν θες δοκίμασε να πεις στην τράπεζα που έχεις πάρει δάνειο για το σπίτι σου ότι όσα πλήρωσες, πλήρωσες. Αν μπορείς να το εφαρμόσεις και η τράπεζα σου το δεχτεί, τότε συζητάμε να πουλήσουμε μαγκιά και να πούμε το ίδιο και στους ΕΕ για τα δικά τους λεφτουδάκια. Ευτυχής ή δυστυχώς η πολιτική δεν είναι μια υπόθεση προθέσεων και δηλώσεων. Πάνω από όλα πολιτική είναι η εφαρμογή αυτών που λες. Αλλιώς καταντάς σαν τον τσίπρα που όταν συναντήθηκε την άνοιξη με τον ιερώνυμο (όταν ο γιωργάκης είχε ’’φορολογήσει’’ τα παγκάρι) του είπε ότι ναι πρέπει πρώτα να γίνει διάλογος. Όταν πάγιο αίτημα σου είναι η φορολόγηση και η απαλλοτρίωση της εκκλησιαστικής περιουσίας, τότε εκτός από τα μπαλκόνια, το λες και στον εκπρόσωπο της, και δεν την πέφτεις στον χαζό που επιτέλους προσπάθησε να βάλει χέρι. Με απλά λόγια δεν χρειάζεται να περιμένεις να γίνει επανάσταση για να αλλάξει ο κόσμος. Μια κρίση αυτοκριτικής χρειάζεται και επαναπροσδιορισμού και οριοθέτησης του στόχου. Φταίμε και εμείς δεν φταίνε μόνο οι πολιτικοί και οι συνδικαλιστές. Σκοπός μας είναι να ζούμε καλά. Διακοπές κάνουμε και στο room to let, δεν είναι απαραίτητο να πάμε όλοι στο super paradise ή στο ’’εναλλακτικό’’ βιοκλιματικό’’ θέρετρο στην σύμη. Μπορούμε να πάμε στην πορεία και στα λοιπά αγωνιστικά ραντεβού με την ιστορία, και χωρίς replay παντελόνι, μια χαρά είναι και το zara ή κανένα ελληνικό από την λαϊκή. Δεν χρειάζεται να πάει το ’’κωλόπαιδο’’ τρεις γλώσσες και κολυμβητήριο και πιάνο. Δεν του φτάνει μόνο το κολυμβητήριο!!! Τα φροντιστήρια δεν γίνονται γιατί δεν επαρκούν οι γνώσεις από το σχολείο, γίνονται γιατί θέλουμε να πλεονεκτούμε έναντι των άλλων υποψηφίων. Στην πορεία κάπου και οι καθηγητές σταμάτησαν να κάνουν μάθημα στα σχολεία, και όλα τα παιδιά πάνε φροντιστήριο, οπότε χάθηκε και το πλεονέκτημα. Τα παιδιά πια πάνε φροντιστήριο από συνήθεια. Εντάξει δεν χρειάζεται να μου πάρει η μαμά μηχανάκι από τα 15 μου και αυτοκίνητο από τα 18 μου, ενώ δεν έχω δουλέψει ούτε ένα μεροκάματο. Ο μόνος που κατάφερε κάτι στην ζωή του, χωρίς να έχει κάνει διευθυντής ούτε σε περίπτερο, ήταν ο κώστας ο καραμανλής ο μικρός. Στους υπόλοιπους μας ζητάνε προϋπηρεσία. Δίπλα μας υπάρχουν συμπολίτες μας που τους λείπουν 99 ευρώ για να κάνουν ένα 100ευρω, και η πλειοψηφία της αριστεράς ασχολείται με το νέο ΕΑΜ, γιατί κόπηκε το επίδομα πλύσης χεριών στο δημόσιο ή το επίδομα έγκαιρης προσέλευσης. Η δημοκρατία σου αφήνει ανεκμετάλλευτες ευκαιρίες και ένα σωρό απίθανα περιθώρια. Εμείς οι επαναστάτες, οι μπουχτισμένοι από τα σκατά στα μυαλά των συμπολιτών μας, τους αφήνουμε άξιοι στην μοίρα τους και την κάνουμε για χωριό άμεσης δημοκρατίας, 20 με 30 στην αρχή και μετά θα ακολουθήσουν και οι άλλοι σύντροφοι. Και φτιάχνουμε μια πόλη χωρίς διακρίσεις, χωρίς αργυρώνυτες τακτικές, μια άμεση δημοκρατία, την ευτοπία, χωρίς καμία μορφή ιδιοκτησίας. Και όποιος γουστάρει ακολουθεί. Τότε οι καταπιεσμένοι των πόλεων θα δουν την διαφορά από την θεωρία στην πράξη και θα ακολουθήσουν . Είναι απλό και κατορθωτό. Δεν χρειάζεται ούτε όπλα, ούτε βία, ούτε χρήμα. Σήμερα εμείς αύριο ο κόσμος όλος. Εντάξει μια μορφή λιτότητας θα υπάρξει στην αρχή, μέχρι να ρολάρει ο σοσιαλισμός, πώς να το κάνουμε άλλωστε, αλλά δεν είναι να το φωνάζουμε κιόλας. Και μάλιστα από πριν. Εντάξει πριν πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας θέλω μια απάντηση σε μια ερώτηση που μου κολλάει από μικρό παιδί. Αν ο στόχος για έναν καλύτερο κόσμο αφορά όλους και και για όλα, και επειδή στο μεταεπαναστατικό μέλλον όλοι θα είμαστε ίσοι, αλλά επειδή θα χρειαστούμε και κάποιους να δουλεύουν στα ορυχεία ή στις χωματερές, και επειδή ούτε εγώ ούτε εσύ θέλουμε να δουλέψουμε εκεί, ποιον μαλάκα θα βάλουμε να σκάβει;; είπαμε ότι στο μεταεπαναστατικό μέλλον μπορεί να είμαστε όλοι ίσοι αλλά κάποιοι δεν είμαστε διατεθειμένοι να δουλέψουμε στα ορυχεία. Όταν εκ περιτροπής έρθει η σειρά μας να σκάψουμε τι θα γίνει; Η απάντηση δεν θα υπάρχουν ανάγκες για ορυχεία στον μεταεπαναστατικό κόσμο μας, απλά δεν υπάρχει. Όσο δεν υπήρχε και σιβηρία στην ένωση σοβιετικών σοσιαλιστικών δημοκρατιών. Μπορείς να τσεκάρεις και την τύχη των πρωτοπόρων συντρόφων τρόσκι , μαλτσένκο, ο κάμενεφ, ο γιέζοφ κλπ, όταν την επανάσταση την πήρε ο διάολος, την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια σαν ρομαντικοί, ορθόδοξοι, πιστοί , ασυμβίβαστοι αγωνιστές. Κάτι εκατομμύρια άσχετοι που τους είχαν πιστέψει την πάτησαν. γιώργος δ.
12. ανακαλύψτε τις διαφορές!! Ξέρετε τι μπορεί να διαφέρει η πάνω φωτογραφία από την κάτω; Στην πάνω φωτογραφία τα χρέη του ελληνικού κράτους τα πληρώνουν μέσω του μνημονίου οι έλληνες πολίτες. Όσοι, τέλος πάντων πληρώνουν…. Στην κάτω φωτογραφία τα χρέη του ελληνικού κράτους , δεν τα πληρώνει ο έλληνας πολίτης, σύμφωνα με την ’’δίκαιη’’ απαίτηση αρκετών ελλήνων πολιτικών, οικονομολόγων, δημοσιογράφων κλπ. Απλά επειδή το σύστημα είναι ένας κλειστός βρόγχος, τα ’’διαγραφέντα’’ ελληνικά χρέη, τα πληρώνει ο πολίτης του πακιστάν, της ιρλανδίας, της αιθιοπίας, ………., του ελληνιστάν. Βλέπετε κάποια διαφορά;;;;;
Για αυτόν τον λόγο η απαίτηση πρέπει να αφορά την παγκόσμια διαγραφή (ή αποπληρωμή) του χρέους και τον μηδενισμό του κοντέρ.
15. η νέα δραχμή Η αλήθεια είναι αυτή που διαμορφώνουμε εμείς. Κάτι είναι αληθινό γιατί θέλουμε να είναι αληθινό. Κάτι είναι σωστό γιατί θέλουμε να είναι σωστό. Βαυκαλιζόμαστε, αυθυποβάλοντας τους εαυτούς μας στην αλήθεια που εμείς έχουμε σχεδιάσει. Και σε αυτήν την περίπτωση η αλήθεια δεν μπορεί δεν γίνεται να είναι κάποια άλλη από αυτήν που μας βολεύει να είναι. Οι άλλοι είναι προβοκάτορες, ψεύτες, φασίστες, πράκτορες. Η αλήθεια είναι αυτή που θέλουμε εμείς. Η αλήθεια μας είναι στενή, μικρή, κοντόθωρη. Βολική και ένοχη. Μονόπλευρη. Δεν υπάρχει άλλη αλήθεια. Μόνο αυτή που μας αφορά. Λυπηθείτε την. Η αξία της μετριέται σε χρήματα, σε δραχμές.
Η νέα δραχμή!!!
|
|
|
|
|
|
|
| Εμβαθύνοντας στην απλότητα των σκεψεων |
|
|
|
|
|
|
|
|
| subscribe to our newsletter εάν θέλετε να απολαμβάνετε την επίθεση μας στην πεζοπορία των σκέψεων σας ενημερώστε μας με email
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| 1. |
|
Η σκέψη είναι δύναμη. Στο διπλανό κείμενο υπάρχει η ύβρη της αναντιστοιχίας των ονομάτων με τα γεγονότα. Ο λόγος είναι ότι δεν υπάρχουν δικαιολογίες στην βία. Ο χαμί, η φερστέ, ο αλέξης, ο καλτεζάς μπορεί να ήταν υπάλληλοι τραπέζης, και ο βασιλάκης δολοφονημένος από τον κορκονέα. Η ΑΛΗΘΕΙΑ δεν βγαίνει μέσα από τις θέσεις μας στην σκακιέρα. Η βία αξίζει μόνο την καταδίκη μας. | Βασικό θέμα
οι δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο (αλά ελληνικά)
Τον δεκέμβριο του 2008 ένας μαλάκας ΄΄μπάτσος΄΄ δολοφόνησε ένα 16χρονο παιδί. Τον δεκέμβριο του 2008 ένας κακός ’’υπάλληλος’’ μας, που του είχαμε αναθέσει (και τον πληρώναμε με τους φόρους μας) για να προστατεύει όλους εμάς, σκότωσε έναν από εμάς. Την ίδια νύχτα συναντηθήκαμε στο παράρτημα, και λίγες ώρες μετά γεμίσαμε τους δρόμους διαδηλώνοντας κατά της δολοφονίας και κατά του κράτους(!). Εκεί όταν οι μέσα αποφασίζαμε και για τους ’’χρήσιμους ηλίθιους’’ που ήταν απέξω η Νατάσα φώναξε να μην ρίξουν πέτρες, αλλά όποιος θέλει να ρίξει γιαούρτια. Την βία κάποιων κρατικών υπαλλήλων δεν την κυνηγάς με βία. Αυτή η πρόταση δεν άρεσε στους υπόλοιπους. Μετά στην πορεία, κάποιοι από εμάς άρχισαν να σπάνε τράπεζες, να την πέφτουν στους αστυνομικούς να κρύβονται ανάμεσα μας στην πορεία και να ξαναβγαίνουν. Παρατηρούσα αξιοπερίεργα, πάρα πολλά παιδιά με replay και diesel των 140ευρώ, να κάνουν την επανάσταση τους ρίχνοντας πέτρες και βρίζοντας μπινελίκια στους μπάτσους και στους αστυνομικούς. Και μετά, το πλήθος, οι πολλοί, τα γυναικόπαιδα, συνειδητοποιώντας τον άχαρο ρόλο τους και νιώθοντας ότι η πορεία δεν ήταν τελικά αυτή για· την οποία είχαν έρθει, έφυγαν. Και οι υπόλοιποι να κατεβάζουμε τα κομματικά πανώ και να κάνουμε αλυσίδες για να βγουν τα παιδιά να κάνουν την δουλειά τους και να ξαναμπούν. (κομματικά πανώ σε διαδήλωση για την δολοφονία ενός παιδιού ;;; ξανασκέφτομαι τώρα!!!). Μείναμε λίγοι, και τις επόμενες ημέρες ακόμα λιγότεροι. Τα ίδια έγιναν και στις υπόλοιπες πόλεις συν τους βανδαλισμούς και τα πλιάτσικα στην αθήνα. Δεν ξέρω αν από την δολοφονία του αλέξη δικαιολογείται να βγει ένα βουβό πλήθος στους δρόμους και να ξεσηκωθεί κατά της βίας (από οποιονδήποτε), αλλά κάποιοι προτίμησαν να αναλάβουν αυτοί τον δικό μας ρόλο και να μας υποκαταστήσουν. Αντί να βγει ένα εκατομμύριο κόσμος στους δρόμους,, βγήκαν στην θέση τους κάποιοι λίγοι, που ήθελαν να επιβάλλουν την δική τους βία. Όταν εγώ και η νατάσα προσπαθήσαμε να σταματήσουμε κάτι μαγκίτες που την είχαν πέσει σε μια τράπεζα, τα ρόπαλα τους γύρισαν καταπάνω μας. Δεν είστε στην ιδια πορεία με εμάς τους είπαμε και μας προπηλάκισαν με τα ρόπαλα και το μίσος τους . Οι γύρω μας γνωστοί και άγνωστοι, πολιτικά στελέχη και μη, χάζευαν, μέχρι 2 κοπέλες γνωστές τους να τους κατευνάσουν και να τους ζητήσουν να συνεχίσουν να ασχολούνται με το σπάσιμο της τράπεζας. Πάντα για κάποιον άλλο λόγο από αυτόν που συντρέχει κάθε φορά βρίσκουμε την ευκαιρία να φωνάξουμε για ότι μας αδικεί και για ότι πιστεύουμε ότι μας αδικεί. Έτσι και τότε. Από την μια ήταν ελπιδοφόρο και ζωντανό να βλέπεις έστω και αυτόν τον κόσμο στους δρόμους στις πορείες το πρωί έστω και για άλλους λόγους (ή ακόμη και τις συγκεντρώσεις του γιωργάκη με κεριά στο περιστέρι), και από την άλλη τσαντιζόσουν ότι αυτή η δυναμική το μόνο που πυροδοτούσε, ήταν τις μολότωφ που έριχναν στο κράτος και στους πολίτες του οι μάγκες της μερέντας, οι φραπεδοτσεγκεβάρες, τις νύχτες. Θυμάμαι ένα γνωστό μου απόφοιτο λογιστικής που αγόρασε κράνος (χωρίς να έχει μηχανή) και διαδήλωνε με όλους μας. Του έφταιγαν το κράτος και οι τράπεζες και είχε βρει την αφορμή για να ξεσπάσει εναντίον τους.. Στην πραγματικότητα στην ώριμη ηλικία των είκοσι-μπες βγες, είχε επιλέξει να κάνει την πρακτική του εξάσκηση σε ’’σύντροφό’’ του λογιστή που δεν τον πλήρωσε ποτέ για το εξάμηνο της εργασίας του. Αντί να σπάσει το γραφείο του ’’συντρόφου’’ του, του έφταιγε το κράτος και οι τράπεζες. Την ίδια ώρα οι χειρότεροι ανευθυνοπεύθυνοι υπουργοί αποφάσιζαν να αφήσουν τα πράγματα να εξελιχθούν, να κυλήσουν από μόνα τους. ’’ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΑΛΛΟΙ ΝΕΚΡΟΙ’’. Δηλαδή το κράτος σου επέτρεπε να βανδαλίσεις, σπάσεις, πλιατσικολογήσεις, να καταλύσεις γιατί σύμφωνα με τους ηλίθιους υπουργούς του φοβόταν ότι αν διατηρούσε την τάξη θα προκαλούσε νεκρούς!!!!. Η πολιτική του στρουθοκάμηλου. Κανένας μας πιστεύω δεν δέχεται ότι αυτοί που έχουν αποστολή να μας φυλάνε, ότι τον μοναδικό τρόπο που είχαν βρει για να μας επαναφέρουν στην τάξη ήταν το να σκότωναν μερικούς από εμάς. Απλά διάλεξαν ποιο πολιτικό κόστος προτιμούσαν να πληρώσουν. Αυτό ήταν το χειρότερο που μπορούσαν να κάνουν. ’’Νομιμοποίησαν’’ την βία. Την κατάλυση των κανόνων, την μειοψηφική ανέξοδη αντίδραση των άκρων, και τον καταναγκασμό της μάζας στην εξουσία των νέων ’’φυλάκων’’. Των αναρχόμπατσων και των μπαχαλάκηδων. Νομιμοποίησαν το ΜΙΣΟΣ. Φέτος δεν θα πάω στην πορεία. Ο μπάτσος καταδικάστηκε. Κανένας από αυτούς που έκαιγαν και έσπαγαν στο όνομα του αλέξη, δεν πιστεύω ότι διάβασε την δικαστική απόφαση, εξάλλου είναι ένα σωρό σελίδες. Αν και η ουσία δεν είναι οι μαλακίες του κούγια, το πώς έγινε και γιατί. Το μόνο που μετράει είναι ότι ένας 16χρονος (ο γυιος μας, ο αδελφός μας, ο συμμαθητής ) μας δολοφονήθηκε από έναν ενήλικο (τον πατέρα μας, τον αδελφό μας, τον γείτονα μας), που καθήκον του ήταν να τον προστατεύει. Και μετά στις 5 μαϊου 2010 τρεις άνθρωποι, υπάλληλοι σε μια τράπεζα, κάηκαν ζωντανοί από επαναστάτες με μολότωφ, (παρασκευή ζούλια, παπαθανασοπούλου αγγελική, επαμεινώνδας τσάκαλης), και οι δολοφόνοι τους κυκλοφορούν ακόμη ελεύθεροι και το παίζουν και αγωνιστές, και κάποιοι από εμάς τους ξέρουμε αλλά δεν τους δίνουμε (γιατί όπως είπαμε είναι ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ), και κάποιοι άλλοι αστυνομικοί (διαμαντής μαντζούνης) πέρσι τον ιανουαριο γαζώθηκαν με πυροβόλα. Οι δρόμοι γέμισαν με αφίσες για τον ποιητή (;;;) φουντά που τον έφαγαν (!!!) οι κακοί αστυνομικοί, την ώρα του καθήκοντος και του αγώνα (με την βόμβα στα χέρια), και με άλλες αφίσες για άλλους αναρχικούς ληστές απαλλοτριωτές τραπεζών. (ευτυχώς, οι αφίσες τυπώνονται από τα κλεμμένα, για να κινηθεί και η αγορά). Και ο πανούσης και ο πουλικάκος έκαναν συναυλία συμπαράστασης στον σεισίδη!!!, αντε μπράβο παιδιά και μετά και στο κορκονέα, και τον ριζάι. Στις 5μαϊου η βλακεία είχε φτάσει στον υπέρτατο βαθμό. Στην αρχή οι φήμες έλεγαν ότι οι μπάτσοι σκότωσαν τρεις διαδηλωτές στην βουλή, μετά ότι τελικά κάηκαν τρεις από καπνογόνα σε τράπεζα, μετά ότι οι υπάλληλοι του εκαβ έλεγαν ότι όλα ήταν ψέματα και ότι δεν υπήρχαν νεκροί τελικά, και τέλος το σεκ (επειδή ’’έτυχε’’ οι μολότοφ να πέσουν την ώρα που πέρναγε έξω από την τράπεζα,) έβγαζε ανακοίνωση για 1 εκ. διαδηλωτές και ότι αστυνομία, πυρασφάλεια και βγενόπουλος έκαψαν τρεις εργαζόμενους. Να μην μπορείς να διανοηθείς το μέγεθος της μαλάκυνσης. Και το αποκορύφωμα του παραλόγου, 28 μαρτίου 2010, ένα 15χρονο παιδί που έφυγε μαζί με τους γονείς του από την χώρα του για να γλιτώσει από τους ταλιμπάν, άνοιξε ένα εκρηκτικό πακέτο που προοριζόταν για κάποιον άλλο και κανένας μας κανένας δεν διαδήλωσε για αυτόν, ούτε και θυμάται το όνομα του. ΧΑΜΙ. Και στους γονείς του παιδιού, του έδωσε στέγη η εκκλησία (το μεγαλύτερο φασισταριό) γιατί η αριστερά είχε άλλες δουλειές εκείνη την περίοδο. Και κάποια υποψιασμένα μυαλά είδαν τον χρυσοχοίδη να σκοτώνει τον ΧΑΜΙ, και μετά αυτός για ξεκάρφωμα σκότωσε με άλλο πακέτο το πρωτοπαλλικαρο του. Και όταν συλλάβουν τους δολοφόνους του χαμί (αν δεν είναι κάποιοι από αυτούς που έχουν ήδη συλληφθεί) θα διαδηλώσουν καμιά 200αριά για τους ήρωες αγωνιστές ποιητές που μάχονται την βία της εξουσίας. ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ. ας έρθει η επανάσταση έστω και έτσι. Μετά όλα θα διορθωθούν. Ρε ’’τζιπάκο’’ πανούση, εσύ και οι άλλοι δραστήριοι να κάνετε όσες συναυλίες θέλετε για το χειρουργείο του σεϊσίδη και καλά θα κάνετε, Εκείνη η φερστέ η αδελφή του χαμιντουλά που έχασε την όραση της δεν αξίζει μιας συναυλίας και της συμπαράστασης σας, αν γίνεται με τους ίδιους καλλιτέχνες επί σκηνής και τους ίδιους ’’ευαίσθητους’’ θεατές από κάτω.
Και κάποια 24χρονα παλληκαράκια της οργής θα περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους στις φυλακές γιατί ταχυδρομούσαν εκρήξεις, γιατί ήθελαν να αλλάξουν τον κόσμο για το καλό μας, απλά ξέχασαν να μας ρωτήσουν. Αν έτσι είναι ο κόσμος που πρεσβεύετε, αν αυτό εννοείται ’’τα θέλουμε όλα, και για όλους’’ ευχαριστούμε, αλλά δεν τον χρειαζόμαστε , είναι χειρότερος από αυτόν που ζούμε. Ήρθαν στην πόλη λοιπόν νέα· αφεντικά που αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς, γιατί εμείς δεν βλέπουμε και είμαστε δειλοί και φοβισμένοι. Και κάθε φορά οι μαλάκες πολιτικοί της ’’αριστεράς’’ θα έχουν να πουν για το πογκρόμ των διώξεων, για τις κάμερες παρακολούθησης για τις τηλεφωνικές υποκλοπές, για όλα εκτός από την ταμπακιέρα. Για τους συντρόφους (;) που τους χαϊδεύουμε τα αυτιά, αλλά πήραν το μήνυμα στραβά. Όποιος είναι εναντίον της βίας οφείλει να το φωνάζει ακόμη και όταν είναι μόνος του εναντίον όλων. Δεν μπορείς να λες παπαριές για τον βγενόπουλο και τους πυροσβεστήρες, όταν τα μαλακισμένα – δολοφόνοι με τα μολότωφ βγαίνουν μέσα από τις αλυσίδες που έχεις φτιάξει. Εκείνη την στιγμή, πρέπει να τους σταματήσεις. Ακόμη και αν σου έρχεται ο πίθηκας με το καδρόνι κατά πάνω σου. Γιατί στην marfin και στην κάθε marfin μπορεί να δούλευε ο αλέξης γρηγορόπουλος και αυτοί που τον σκότωσαν αυτήν την φορά ήταν οι μαλάκες δολοφόνοι που έκρυβες στην πορεία σου. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, Η ΜΟΛΟΤΟΦ ΕΊΝΑΙ ΟΠΛΟ, δεν είναι αντίδραση. Αντίδραση είναι οι φωνές, οι πορείες, τα συλλαλητήρια. Αυτός που κρύβει τους δολοφόνους, αυτός που ανέχεται την βία, δεν διαφέρει από τον συνάδελφο του κορκονέα. Σε καμία περίπτωση δεν θα είναι καλύτερος από αυτούς που κατηγορεί τώρα. Το να υποστηρίζεις μια ένοπλη επανάσταση, είναι σαν να γεμίζεις ένα ποτήρι με νερό στο σκοτάδι. Θα καταλάβεις ότι πρέπει να σταματήσεις μόνο όταν το νερό αρχίσει να ξεχειλίζει και χύνεται. Αυτοί που ένοπλα αγωνίζονται για την μνήμη του γρηγορόπουλου ή του καλτεζά δεν κόβονται καθόλου για τον χαμί και τον αξαρλιάν. Το παιχνίδι τους να κάνουν οι επαναστάτες με τις μολοτοφ, οι κορκονέες της αντίστασης. Το παιχνίδι τους να κάνουν και οι πνευματικοί ταγοί τους , αυτοί που τους αφήνουν να κρύβονται στις πορείες τους. Τους δολοφόνους της παπαθανασοπούλου, της ζούλια, του τσάκαλη κάποιοι τους ανέχτηκαν στην πορεία, κάποιοι τους έκρυβαν στις αλυσίδες τους και κάποιοι χαίρονταν όταν ’’επαναστατούσαν΄΄ σπάζοντας την τράπεζα. Αυτοί που τους ανέχτηκαν τους ξέρουν και είναι και αυτοί ένοχοι εξίσου όσο και ο μπάτσος συνάδελφος του κορκονέα. Και αυτοί που τους ανέχτηκαν ήταν οι ίδιοι αυτοί, που νωρίτερα είχαν εγκρίνει την άδεια πυρασφάλειας του κτιρίου, και είχαν κάνει τον τακτικό έλεγχο και τα είχαν βρει όλα κανονικά και νόμιμα. Τα ίδια πρόσωπα. Οι γονείς των πιτσιρικάδων που έκαψαν την τράπεζα. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| | Και η βία πια είναι αποενοχοποιημένη και εύκολη. Στην καλύτερη πολιτική ταινία που θυμάμαι στο V FOR VENDETA ο ήρωας μάχεται με επαναστατική επιτυχία εναντίον της βίας της εξουσίας. Όμως ο εχθρός του αυτός, δεν είναι άλλος, από το δικτακτορικό-ολοκληρωτικό καθεστώς των προηγούμενων σωτήρων- επαναστατών που κατέλαβαν την εξουσία ενάντια στην βία της προγενέστερης δημοκρατικής εξουσίας. Το 1989 τα βυζιά και το μουνί της λιάνη κάθε ημέρα κρεμόταν στα περίπτερα από φυλλάδες, το 2000 ο καθένας έβριζε τον σημίτη ως αρχιερέα της διαπλοκής και τώρα όποιος θέλει ρίχνει παπούτσια στον γιωργάκη τον προδότη, το indymedia είναι εδώ ενωμένο δυνατό, τα καλέσματα σε ένοπλη αντίδραση είναι παντού. Ο καθένας λέει και γράφει ότι θέλει, όπου θέλει. Σε ένα επαναστατικό καθεστώς που πρεσβεύουν τα παιδιά της βίας, μπορείς να σκεφτείς αν κείμενα σαν και αυτό που διαβάζεις τώρα θα μπορούσαν να δημοσιευθούν;;;; ή θα κάναμε ιαματικά λουτρά στην σιβηρία;;; Ας κάνουμε μια υπόθεση. Εμείς και εσείς αποφασίζουμε να κάνουμε μια κατάληψη σε ένα δημόσιο κτίριο με στόχο να δουλέψει σαν κέντρο εκδηλώσεων, εκπαίδευσης, απεξάρτησης, σαν μια σπορά νέων καλλιτεχνών. Είμαστε σαράντα άτομα, και είμαστε ανοικτοί σε νέα πρόσωπα. Κάποια στιγμή η φάση έχει ξεφύγει από αυτό που είχαμε φανταστεί και σχεδιάσει και καταλήγει σε ένα κέντρο εξύμνησης του σταλινισμού.οπότε αναγκαστικά την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια. Ποιος φταίει για αυτήν την εξέλιξη; εμείς ; η φύση της κατάληψης; το ανοικτό της σχέσης; ο ρομαντισμός; Η γοητεία της μεγένθυσης και του πολλαπλασιασμού; η απουσία ελέγχου; Και αφού το βλέπαμε που ερχόταν γιατί δεν κάναμε τίποτα;
Αυτή την στιγμή η αντίδραση της βίας είναι ένα αυτόνομο εμπορικό προϊόν, με τους δικούς του αγοραστές, και το δικό του κέρδος. Όσο πουλάει θα προστατεύεται.
Ας επιστρέψουμε στην ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Όταν οι πορείες που θα κάνουμε θα έχουν αποβάλλει την χλωρίδα και πανίδα της βίας και τους συμπαραστάτες της, τότε, ίσως και περισσότεροι θα κατεβαίνουμε, και περισσότερα θα διεκδικούμε, και περισσότερα θα κερδίζουμε, ακόμα και αν χάσουμε τα πάντα. |
|
| γιώργος δ. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| 2. |
|
| Αποκλειστικό
πως θα βγούμε από την κρίση!!!! Μέχρι τώρα πιστεύαμε ότι όταν κάποιος είναι πεσμένος στο έδαφος έχει τρεις δυνατές κινήσεις. Η ιδανική να σηκωθεί μόνος του, η 2η να τον βοηθήσουν να σηκωθεί και η 3η επιλογή να μείνει επιτόπου. Αν δεχτούμε ότι αυτοί την στιγμή βρισκόμαστε πεσμένοι και ταπεινωμένοι στο χώμα και δεν μπορούμε να στηριχτούμε στα δικά μας πόδια και να σηκωθούμε, δεν μας παίρνει και πολύ να εξετάζουμε την βοήθεια που μας προσφέρεται από πού και για ποιους σκοπούς. Μας ενδιαφέρει πρώτα να σταθούμε στα πόδια μας και μετά βλέπουμε αν μας παίρνει να πλακωθούμε με κανέναν. Ας πούμε, ότι στο χώμα είναι η χρεωκοπημένη χώρα μας και η χείρα βοηθείας ανήκει στο ΔΝΤ και την ΕΕ. Κάποιοι όμως από εμάς, βρήκαν έναν τέταρτο δρόμο και μας προτρέπουν να τον ακολουθήσουμε. Να βγούμε από την ΕΕ και το € και να κάνουμε μονομερή παύση πληρωμών στα χρέη μας και η λαϊκή κυβέρνηση που θα εκλέξουμε να αναλάβει την αναπτυξιακή πολιτική του τόπου με εξαγωγές προϊόντων και ανάπτυξη του τουριστικού προϊόντος και όλα αυτά με ταυτόχρονη αύξηση μισθών και συντάξεων αλλά και δημόσιων λειτουργών και υπαλλήλων. Ο τέταρτος δρόμος λοιπόν πέρα από τα ευχολόγια και τις υποσχέσεις για τις χίλιες παρθένες που θα μας περιμένουν, λέει λίγο πολύ, ότι αντί να σηκωθούμε μπορούμε να σκάψουμε να διασχίσουμε την έσω γη και να βγούμε από την άλλη πλευρά εκπλήσσοντας τους πάντες. Απορώ ειρωνικά, πως άλλοι χρεοκοπημένοι δεν το σκέφτηκαν πριν από εμάς, αλλά για την οικονομία του άρθρου προχωράμε παρακάτω. Πραγματικά όσα άρθρα και αναλύσεις σε blogs και εφημερίδες και περιοδικά αναζητήσετε, αφού κουραστείτε να διαβάζετε για τους ξένους δυνάστες και τον κατοχικό στρατό του ΔΝΤ, και εννοείται για την κυβέρνηση δοσίλογων του ΓΑΠ, στο τέλος θα καταλήγουν σε προγραμματικές δηλώσεις της λαϊκής κυβέρνησης και άλλες φθηνές ενισχύσεις ηθικού. Σε ελάχιστα άρθρα θα διαβάσετε προτάσεις. Προτάσεις από αριστερούς οικονομολόγους, να προτείνουν πάνω κάτω τα παραπάνω. Το άσχημο είναι ότι στο τέλος των άρθρων εκεί που μπορούμε να αφήσουμε τα σχόλια μας, το σοβαρό της υπόθεσης καταρρέει στις διαμάχες για το αν η λαϊκή κυριαρχία θα έρθει μέσω εκλογών ή επανάστασης, αν η κυβέρνηση θα είναι λαϊκή εργατική ή εργατική λαϊκή αγροτική, και αν θα συνεργαστούμε με άλλα προοδευτικά κράτη ή θα τραβήξουμε μόνοι μας το λάβαρο παρασύροντας πορτογάλους και ισπανούς κλπ.
Αν θέλετε να μποϋκοτάρετε ακόμη περισσότερο την φάση μπορείτε να κάνετε προτάσεις για τον ηγέτη της επανάστασης, να προτείνετε ποιον από τον αλέξη, τον φώτη, την αλέκα, τον χάγιο, τον γιωργάκη (!!!!) ή τον αρθρογράφο ακόμα καλύτερα να αναλάβει τα ηνία της νέας επαναστατικής διακυβέρνησης. Εκεί η ενότητα της λαϊκής κυβέρνησης μας τα παίζει. Ποιος από τους 13 αρχηγούς του συριζα, τους άλλους τόσους της ανταρσύα και άλλους τόσους από τους υπόλοιπους θα παραχωρήσει την πρωτοκαθεδρία της θέσης του. Αυτό μας έλειπε τι θα απογίνει ο ηγέτης του κκε μλ ή του σεκ αν όλοι αυτοί ενωθούν στον μεγάλο σχηματισμό της λαϊκής κυβέρνησης.. Τι θα απογίνει ο 21ος στο ψηφοδέλτιο του μλ κκε στο δήμος αιγιάλιας αν του κουβαληθούν άλλοι 100 συντοπίτες του από τα άλλα μικρά κόμματα της αριστεράς. Και μετά που θα χωρέσουν αυτοί όταν θα πλακώσουν και οι μετανοούντες πασοκοι αγωνιστές δημαράς, μητρόπουλος, σακοράφα στην αρχή. Τι θα γίνουν αυτοί οι αγωνιστές, όταν ο λοβέρδος και ο πάγκαλος και ο αβραμόπουλος κλπ γυρίσουν στα χρόνια της αθωότητας τους και αναζητήσουν υπουργεία στην λαϊκή κυβέρνηση. Τι θα απογίνει ο χάγιος, ο δεσύλλας, ο μπανιάς, ο γλέζος. Ο δελαστίκ ποτε θα γίνει κυβερνητικός εκπρόσωπος γαμώ την ατυχία μου; Αυτά μέχρι το επόμενο άρθρο και το επόμενο forum. Όλο και κάτι πιο εποικοδομητικό θα σας κόψει να τους γράψετε ή να μας γράψετε. Υπάρχει και ένα ακόμη πρόβλημα με τον 4ο δρόμο, ότι σκάψε, σκάψε η απέναντι πλευρά που μπορείς να βγεις από την ελλάδα, είναι ο ινδικός ωκεανός. Τρικυμία εν κρανίω.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| 3. |
|
| Ο καθένας μας εδώ, γράφει ότι πιστεύει και ότι γουστάρει. Οι απόψεις μας μεταξύ τους σίγουρα διαφοροποιούνται. Έρχονται από διαφορετικά μονοπάτια και αν τυχόν συναντηθούν σε κάποιο, καλά ξεμπερδέματα. Αυτό μας ενώνει. Η ετερότητα και όχι η ομοιότητα. Δεν φοβόμαστε την διαφωνία. Η διαφωνία είναι καλοδεχούμενη όταν έχει επιχειρήματα. Αυτό σαν απάντηση σε όσους διαφωνούν με κάποιους από τους αρθρογράφους του , και αυτό υπήρξε λόγος να μην στείλουν δικό τους κείμενο.
Ο καστοριάδης εδώ δίπλα λέει ότι την αυτονομία την θέλουμε για όλους.....
| Κορνήλιος καστοριάδης
γραμμές από υποψιασμένους καιρούς
Από την στιγμή που κάποιος παραδέχεται την αξία της ελευθερίας έστω και στο επίπεδο της σκέψης, δηλαδή παραδέχεται ότι πράγματι η σκέψη πρέπει να είναι ελεύθερη, από τη στιγμή εκείνη είναι μαγκωμένος και πρέπει να παραδεχθεί περίπου τα πάντα. Ότι δηλαδή η σκέψη δεν είναι ατομικό αλλά και κοινωνικό φαινόμενο, ότι ο μεγαλύτερος στοχαστής οφείλει τα 99,5% απ΄όσα λέει στην κοινωνία που τον περιβάλλει και στην ιστορία, η οποία προηγήθηκε. Αυτό σημαίνει ότι σκεφτόμαστε σαν κοινωνικά όντα και ότι εάν θέλουμε να σκεφτόμαστε ελεύθερα πρέπει να ζούμε σε μια κοινωνία η οποία να είναι πραγματικά ελεύθερη. Αυτό το πρόταγμα της αυτονομίας είναι μια δημιουργία της ιστορίας μας. Ένα τεράστιο πρόβλημα είναι το δράμα που πηγάζει από το γεγονός ότι ως τώρα αυτή η ιστορία δεν έχει αφήσει πραγματικά ίχνη παρά μόνο στο ένα όγδοο των ανθρώπινων κοινωνιών, και ότι οι άλλες κοινωνίες , και ιδίως αυτές που η θρησκεία εξακολουθεί να παίζει ένα σημαντικό ρόλο, όπως οι ισλαμικές κοινωνίες, φαίνονται σχεδόν αδιάβροχες σε σχέση με αυτές τις αξίες της ελευθερίας, της ισότητας, της δικαιοσύνης, κτλ. Αυτή η κληρονομιά της δικής μας παράδοσης, της δημοκρατίας και της φιλοσοφίας, δεν είναι η μόνη κληρονομιά. Έχουμε κι άλλη κληρονομιά, την ιερά εξέταση, τον σταλινισμό και τον ρατσισμό, όλα αυτά αποτελούν επίσης δημιουργίες. Μέσα από αυτήν την κληρονομιά διαλέγουμε το πρόταγμα της αυτονομίας και αντιπαλεύουμε με αυτό την κατάσταση της ετερονομίας. Και αυτή η δυνατότητα επιλογής μας δίνεται από την ιστορική μας παράδοση γιατί μόνο σε αυτήν μπαίνει το πρόβλημα της επιλογής και δημιουργούνται κάποιες δυνατότητες για τους ανθρώπους ώστε να επιλέξουν. Ένας πραγματικός μουσουλμάνος, όπως άλλωστε και ένας πραγματικός χριστιανός ή εβραίος, δεν έχει πρόβλημα επιλογής, τα προβλήματα για αυτόν είναι λυμένα μέσα στο βιβλίο. Για εμάς που επιλέγουμε το άλλο σκέλος της ελληνικής και δυτικής δημιουργίας, υπάρχει πραγματικό πρόβλημα επιλογής, κανένας δεν το έχει λύσει για μας και μόνο εμείς μπορούμε να το λύσουμε. Και το λύνουμε επιλέγοντας αρχικά αυτό το πρόταγμα της αυτονομίας, αλλά αυτή η επιλογή δεν προϋποθέτει μόνο σκέψη αλλά και βούληση, μια κατηγορία η οποία κακώς έχει ξεχαστεί από τη σημερινή φιλοσοφία. Βούληση δεν σημαίνει βολονταρισμός, όπως συχνά λένε. Η βούληση είναι η ικανότητα διαπραγμάτευσης ή διαβούλευσης όπως θα έλεγε ο αριστοτέλης, και έλλογης απόφασης μετά από διάλογο με τον εαυτό σου. Χωρίς βούληση όχι μόνο πράξη αλλά ούτε και σκέψη δεν είναι δυνατή. Ονειροπόληση ίσως, ναι. Όταν σκέφτομαι κάτι ξαναπιάνω διαρκώς τη ροή των παραστάσεων μου και προσπαθώ να τη φέρω στό αντικείμενο επάνω στο οποίο δουλεύω. Εάν θέλουμε την αυτονομία την θέλουμε φυσικά όχι απλώς για εμάς αλλά για όλους, και αυτό ακριβώς είναι ένα πολιτικό πρόταγμα. Εδώ εμφανίζεται το ζήτημα των πραγματικών παραγόντων που μπορούν σήμερα να φέρουν αυτό το πρόταγμα πιο κοντά στην πραγματοποίηση του. Θα μπορούσε κανείς να σκεφτεί ότι για μια ορισμένη εποχή, ο παράγοντας αυτός ήταν το εργατικό κίνημα. Αυτό δεν μπορούμε σήμερα πια να το πούμε για πολλούς και διάφορους λόγους και εμπειρικούς και αρχής. Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είναι μισθωτοί, οι οποίοι όμως δεν είναι προλετάριοι με την έννοια του μαρξ. Όχι μόνο δεν είναι απαθλιωμένοι αλλά δεν είναι και κοινωνικοποιημένοι με τον τρόπο που το εργοστάσιο του 19ου αιώνα κοινωνικοποιούσε τους εργάτες. Διάφοροι όπως ο μαρκούζε, αντιλαμβανόμενοι το γεγονός ότι το προλεταριάτο δεν μπορούσε να παίξει τον ρόλο του πραγματικού ιστορικού παράγοντα που θα άλλαζε την κατάσταση, τοποθέτησαν τις ελπίδες τους στους νέους και σε περιθωριακά στρώματα. Άλλοι πριν τον μαρκούζε και πολύ χειρότεροι, τοποθέτησαν τις ελπίδες τους στον τρίτο κόσμο ενώ ταυτοχρόνως έλεγαν ότι είναι μαρξιστές – πράγμα κωμικοτραγικό. Όλες αυτές οι προσπάθειες είχαν σαν σκοπό να κρατηθεί το μαρξιστικό σχήμα με το να βγάλει κανείς ένα κομμάτι από την μηχανή και να το αντικαταστήσει με κάποιο άλλο. Αλλά αυτό δεν μπορεί να δουλέψει, για τον απλούστατο λόγο ότι ο μαρξ απέδιδε στο προλεταριάτο τον ιστορικό ρόλο που του απέδιδε, όχι μόνο για λόγους αριθμητικούς , αλλά για λόγους ουσιαστικούς, γιατί θεωρούσε πραγματικά ότι η καπιταλιστική βιομηχανία δημιουργεί μια νέα τάξη ανθρώπων η οποία όσο εξαθλιωμένη και αν ήταν. Αποκτούσε καινούρια κοινωνικά προσόντα και ιδίως προσόντα κοινωνικοποίησης, συλλογικής διαβούλευσης και δράσης.
|
| Στην ελλάδα κυκλοφορεί ασύγκριτα μεγάλος αριθμός εφημερίδων, ραδιοφώνων, τηλεοπτικών σταθμών. Αυτό ενοχλεί τους μεγάλους γιατί θεωρούν ότι κόβουν κομμάτι της πίττας. Λανθασμένη άποψη, αν τα μέσα αυτά βγάζουν τα έξοδα τους από τις πωλήσεις και τις διαφημίσεις τους, γιατί έτσι και αλλιώς απευθύνονται σε κοινό που θα έμενε μακριά από τα mainstream μέσα. Πχ το βήμα δεν θα κερδίσει, αν κλείσει η αυριανή ή ο ελεύθερος, γιατί πολύ απλά ο αναγνώστης τους δεν θα ήθελε και δεν μπορούσε να διαβάσει το βήμα. Δικαιολογημένη άποψη, όταν τα μέσα αυτά παίρνουν κρατική διαφήμιση και την στερούν από τους άλλους, αν δεχτούμε ότι το κράτος όντως χρειάζεται να διαφημίζεται. (δες χώρα-τράγκας, επί ρουσσόπουλου, 1η σε διαφήμιση με μηδενικές πωλήσεις). Το αναγνωστικό κοινό παραδόξως φαίνεται να έχει αυστηρότερα κριτήρια από το αντίστοιχο τηλεοπτικό η ραδιοφωνικό κοινό και να προτιμά εφημερίδες που ας πούμε αξίζουν το 2ευρω ή 4ευρω που δίνεις για αυτές. Πριν λίγες μέρες έκλεισε την ημερήσια έκδοση του το βήμα, έγιναν απολύσεις σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις και το σκηνικό και ο κόσμος των media στην ελλάδα φαίνεται να κλονίζεται. Λογικό αν σκεφτεί κανείς τα χρέη που έχουν συγκεντρώσει. Το αξιοθαύμαστο είναι ότι οι κονδυλοφόροι τους, κάνουν κριτική για λανθασμένες πολιτικές και θέλουν να έχουν μέρισμα στις πολιτικές της χώρας, την ίδια ώρα που ζουν με τα δανεικά των τραπεζών και τις ενέσεις οικονομικής ενίσχυσης των κρατικών διαφημίσεων. Αφού ξέρουν την συνταγή γιατί δεν την λένε στα αφεντικά τους;;; Έχει πλάκα να ακούς τον μπάμπη παπαδημητρίου μεγαλοστέλεχος του ΣΚΑΙ (το κανάλι με το χειρότερο ψευτοδήθεν πρόγραμμα) να την πέφτει στους πολιτικούς, όταν ο σταθμός του χρωστάει σε όποιον μιλάει ελληνικά.
| 5. τραγούδια από τον τελευταίο όροφο η οικονομική κρίση σε συνδυασμό με το διαδίκτυο έφεραν κάτι ανεπάντεχο, οι περισσότερες μουσικές, τα περισσότερα κείμενα, οι περισσότερες ταινίες, οι περισσότερες γνωριμίες, αν όχι οι καλύτερες μουσικές, τα καλύτερα κείμενα, οι καλύτερες ταινίες, οι καλύτερες γνωριμίες είναι ελεύθερες. Το θετικότερο και πιο ελπιδοφόρο είναι ότι το άναρχο μέγεθος και πλέγμα του internet καταδικάζει στην αποτυχία οποιαδήποτε προσπάθεια έμμισθων παροχών, για τον απλούστατο λόγο ότι όσοι μέρντοχ, αλαφούζοι, ψυχάρηδες και αν ζητούν συνδρομή για την ανάγνωση των ηλεκτρονικών εκδόσεων των εντύπων τους (έστω και για μικρό αντίτιμο), η πληροφορία φτάνει από ένα τεράστιο αριθμό εναλλακτικών δικτύων που δεν επιθυμούν κέρδος, αλλά μόνο για την συμμετοχή και για την συνεργία προσφέρουν καλύτερα φρεσκότερα και δυνατότερα (σε σχέση με τα αναφερθέντα γεροντοπαλλίκαρα) και κυρίως τζάμπα. Όταν κάτι είναι δωρεάν πολλοί είναι αυτοί που σκέφτονται ότι μπορούν να βγάλουν χρήματα κοστολογώντας το. Για παράδειγμα η τηλεόραση είναι δωρεάν. Κάποια στιγμή η nova (τότε filmnet) αγόρασε τα δικαιώματα των ποδοσφαιρικών αγώνων και έφτιαξε την συνδρομητική τηλεόραση. Αν το κοινό είχε την ωριμότητα, θα άφηνε την nova χωρίς συνδρομητές και το ευτελές έτσι και αλλιώς ποδοσφαιρικό προϊόν θα άραζε στην πραγματική του αξία, και κανένας δεν θα πλήρωνε για να βλέπει τηλεόραση. Η διαφορά έγκειται στο ότι κάποιοι μαλάκες που έχουν λεφτά θέλουν να το δείχνουν, το ίδιοι και κάποιοι που δεν έχουν λεφτά πάλι θέλουν να δείχνουν το ίδιο με αυτούς. Ως γνωστόν η μαλακία είναι μεταδοτική. Κάτι αντίστοιχο προσπάθησαν κάποιοι να κάνουν και στο internet, να πουλήσουν κάτι που οι άλλοι προσφέρουν δωρεάν. Η αποτυχία τους έγκειται στο γεγονός ότι το διαδίκτυο έχει να κάνει όχι απαραίτητα με ποιο έξυπνους καταναλωτές, (ίσως μόνο λίγο πιο υποψιασμένους!) αλλά ότι το θέμα είναι καθαρά οικονομικό. Το κοινό του internet έχει συνηθίσει στο δωρεάν αφενός και αφετέρου δεν του περισσεύουν. Επιπλέον στο δίκτυο όλοι είναι ίσοι. (χώρια που κανείς δεν ξέρει ότι είσαι σκύλος). Ο μόνος τρόπος για να πιάσει κάτι αντίστοιχο θα ήταν ένα δεύτερο συνδρομητικό διαδίκτυο που θα κυκλοφορούσε στους ’’μυημένους’’ ,στην ελίτ , δηλαδή στους μαλάκες με τα λεφτά!!! Τότε μόνο ίσως ένα ευρύτερο απαθές κοινό με iq αχιβάδας ακολουθούσε τον συρμό, πληρώνοντας. Σε κάτι τέτοιο θα ήθελε να εξελιχθεί το facebook και το linkedin με την απομόνωση και τον εγκλεισμό των διαχειριζόμενων περιεχομένων αποκλειστικά στο περιβάλλον τους. Με αποτέλεσμα όσα περισσότερα βάζεις στις υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης τόσο περισσότερο να εγκλωβίζεσαι στο κλειστό κλουβί τους. Και ίσως κάποια στιγμή σου ζητήσουν να πληρώνεις για αυτό. Η ισότητα του διαδικτύου σε σύμπλευση με την αναρχία και την ελευθερία του οδηγούν διάφορους αμπελοφιλόσοφους (ζίζεκ, κλαϊν κλπ) να κελεύουν κάτι αντίστοιχο και για τον πραγματικό κόσμο. Κάνουν λάθος για 2 απλούς λόγους. Ο 1ος είναι ότι γράφουν τέτοιες διακηρύξεις σε βιβλία (δοκιμές best seller άρλεκιν φιλοσοφίας) που πουλάνε 20 με 30 ευρώ. Και 2ον στην πραγματική ζωή δεν μας ενδιαφέρει να είμαστε όλοι ίσοι. (ευτυχώς ή δυστυχώς) (και με τρανή απόδειξη τον βίο των ’’θεωρητικά’’ υποστηρικτών της οικονομικής ισότητας.). Η πληροφορία είναι εδώ, ελεύθερη και δωρεάν και το βασικότερο εμπλουτίζεται διαρκώς με νέες και παλαιότερες δράσεις της αληθινής ζωής και γνώσης. Μέχρι που μερικές φορές σε κατεβάζει και στους δρόμους, είτε με τις πυρκαγιές του 08, είτε με την δολοφονία του γρηγορόπουλου. Ποτέ πιο πριν τόσος πολύς κόσμος δεν μπορούσε να βρει τόσες πολλές πληροφορίες. Σε βαθμό που κάποιοι έχουν φτάσει στο κυνήγι των gigabytes που απλά συσσωρεύουν στον σκληρό τους δίσκο. Επιπλέον και εξίσου βασικό και δημοκρατικό ποτέ πιο πριν τόσος πολύς κόσμος δεν μπορούσε να δημοσιοποιήσει και γνωστοποιήσει την δουλειά του και τα όνειρα του χωρίς να ζητήσει, παρακαλέσει, γλύψει τους κλειδοκράτορες. O καθένας μας πια μπορεί να αναζητήσει άμεσα το μεγάλο κοινό ή το κοινό που τον ενδιαφέρει. Χωρίς κανέναν ενδιάμεσο. Και κάτι τελευταίο, για τις ειδήσεις του star, την τατιάνα, την πάνια, τον λαζόπουλο, το big brother δεν φταίνε τόσο τα κανάλια τους όσο το τηλεοπτικό κοινό που τους βλέπει. Κανείς δεν θα σκεφτόταν να απολύσει από το ραδιόφωνο του τον χωμενίδη και τον αδαμόπουλο, αν δεν ήξερε ή αν δεν πίστευε ότι η γκαγκάκη αύριο ή η καλομοίρα μεθαύριο που θα πάρει την θέση τους πουλάει σε μεγαλύτερο κοινό. Δίπλα μας υπάρχουν πάρα πολλοί κακοί δημοσιογράφοι της συμφοράς – βόδια, και ακόμα περισσότερα όμως βόδια που τους παρακολουθούν. Το πρόβλημα δεν είναι τόσο ο λαζόπουλος και η τατιάνα, όσο το κοινό τους. Όσο και αν κάποιοι είναι διατεθειμένοι να γίνονται καραγκιόζηδες για τα λεφτά ή το ψώνιο τους, υπάρχουν πολλοί περισσότεροι που τους ακολουθούν και τους προμοτάρουν. Δεν έγινε ο νότης σφακιανάκης από μόνος του, υπάρχει κόσμος που τον έκανε πλούσιο. Και μάλιστα πάρα πολύς.
|
|
|
|
|
|
| 6. τελευταία έξοδος ρίτα χέϊγουορθ
την μόνη ρεαλιστική πρόταση που θα μπορούσε να κάνει η αριστερά για την έξοδο από την κρίση είναι α) ουμανισμός και β)δουλειά για όλους. ανά άτακτα χρονικά διαστήματα το σύστημα χρειάζεται διόρθωση. ζούμε μία διόρθωση του συστήματος. το οικονομικό μοντέλο που θρέψαμε και μας έθρεψε έχει περάσει σε εντροπία και αστάθεια. η τελευταία σημαντική διόρθωση ολοκληρώθηκε με τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. έχουμε ωριμάσει ώστε να απορρίπτουμε αντίστοιχες λύσεις. αντιθέτως περιφερειακοί πόλεμοι μακριά από την γειτονιά μας δεν μας ενοχλούσαν μέχρι πρότινος. μας ενοχλούν τώρα λόγω του κύματος μεταναστών που αναζητούν την τύχη τους, στις τύχες μας. η απληστία είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό μας και την καλύψαμε πίσω από τις λέξεις ευμάρεια, κεκτημένα δικαιώματα, και κοινωνική εξέλιξη. εκεί που προχθές ονειρευόμασταν τζάμπα διακοπές στο χωριό των γονιών μας, χθες ψάχναμε για δωμάτιο στο aldemar και το robinson, και ένα διήμερο στην ρόδο. την ίδια ώρα που σπρώχναμε κάποιους άλλους στην ανεργία και την ανέχεια. το δικό τους έλλειμμα αυτόματα δικό μας πλεόνασμα. κάπως όπως η γερμανία με τις χώρες pigs. χάνοντας την αξιοπρέπεια και το φιλότιμο μας. ξοφλάμε το νέο μας αυτοκίνητο, δίνοντας 1ευρώ στο παιδάκι με το απλωμένο χέρι στο φανάρι. και όταν μας ζήτησαν πίσω τα δανεικά τους είπαμε είναι άδικο, τα επιτόκια που μας έχετε βάλει είναι ληστρικά και δεν θα σας τα δώσουμε πίσω. θα επαναστατήσουμε. γιατί πάντα κάποιοι άλλοι φταίνε οι τραπεζίτες, οι άλλοι πολιτικοί, οι πλούσιοι, όλοι εκτός από εμάς. μπορεί να ζούμε καπιταλιστικά αλλά είμαστε αριστεροί!!! μπορεί να κλέβουμε, αλλά το κάνουμε για να χτυπήσουμε το σύστημα από μέσα. μπορεί να πηγαίνουμε 500 φροντιστήρια αλλά το κάνουμε για να περάσουμε σε μια σχολή και μετά να διορθώσουμε τις αδικίες του βίαιου συστήματος. μπορεί να δολοφονούμε κανέναν γκόλια, ή αλεξάκη αλλά το κάνουμε γιατί είμαστε επαναστάτες και καθαρίζουμε την σαπίλα. (όχι δα γιατί μικρούς μας πηδούσε ο γέρος μας). κάποιους δεν τους έφτανε η μόνιμη δουλειά στο δημόσιο, ήθελαν και επιδόματα και λούφα και αργοσχολία, μετά ήθελαν και 2η μαύρη δουλειά και μετά φακελάκι από την πρώτη. κάποιους δεν τους έφτανε η δική τους δουλειά με το πολύ καλό κέρδος ήθελαν και το μεροκάματο των εργαζομένων τους και τις άδειες τους και τις υπερωρίες τους, και να τους γαμάνε και να ακούν και ευχαριστώ. απλά αν δεν κάτσουμε να δούμε τις μαλακίες που κάναμε, και κάνουμε ακόμη, όσα δάνεια και αν μας δώσουν, όσες επαναστάσεις και αν γίνουν, όσοι κεφαλαιούχοι και αν πάνε στην γκιλοτίνα, πάλι στα ίδια σκατά θα αράξουμε. απλά θα αλλάξουν λίγο τα πρόσωπα. θα δει εξουσία και ο αλαβάνος ρε παιδί μου. άντε και ο κωσταντίνου.
για αυτό επαναλαμβάνω ότι την μόνη ρεαλιστική πρόταση που θα μπορούσε να κάνει η αριστερά για την έξοδο από την κρίση είναι α) ουμανισμός και β)δουλειά για όλους.
κώστας χ.
|
|
|
|
|
|
| 8. γορίλλες στην ομίχλη. Μπορεί να υπάρξει μια ρεαλιστική πολιτική για έξοδο από την ύφεση και την συστημική κρίση; Αν ξεχωρίσουμε την ατομική μας συμβολή στην κρίση ανθρωπιάς, συμπάθειας και σύμπραξης, θα μπορούσαμε να μηδενίσουμε το κοντέρ και να φτιάξουμε έναν νέο γενναίο κόσμο; Δεν ξέρω αλλά αξίζει να αναζητήσουμε τον τρόπο. Αν σχεδιάσεις έναν κύκλο σε ένα χαρτί, κάποιος θα δει ένα γεωμετρικό σύμβολο, κάποιος το μηδέν κάποιος ένα καλαμάκι, κάποιος το χούλα χουπ. Κάπως έτσι συμβαίνει στο ’’ο κος χούλα χουπ’’ με τον τιμ ρόμπινς. Όταν αυτός σχεδίασε σε μια σελίδα τον κύκλο είδε το χούλα χοπ, και στο τέλος ένας άλλος διαφημιστής με τον ίδιο τρόπο ανακαλύπτει το καλαμάκι. Κάτι τέτοιο συμβαίνει με το χρήμα. Ονειρευόμαστε επαναστάσεις, πολέμους, βουτιές στην πισίνα του σκρουτζ μακ ντακ και ξεχνάμε πάντα κάτι βασικό. Το χρήμα εμείς το κόβουμε. Εμείς το δημιουργούμε. Εμάς πρέπει να υπηρετεί. Η κρίση είναι διαρκής και είναι παράλληλη με την ιστορία της οικονομίας. Δεν προέκυψε τώρα. Υπήρχε και συμβάδιζε, θα υπάρχει και θα συμβαδίζει με την οικονομία. Σε κανένα απολύτως σύστημα δεν υπάρχει έξοδος γιατί η κρίση είναι συστημική. Είναι συστατικό της οικονομίας και όχι παρενέργεια της. Η οικονομία είναι ένα πρόβλημα χωρίς λύση. Η αναζήτηση πρέπει να αφορά διεξόδους και βελτιώσεις μέσα από το ίδιο το σύστημα. Ίσως αν ζητούσαμε να τυπώσουμε χρήμα για να σβηστούν τα χρέη όλων των χωρών σίγουρα θα αδικούσαμε κάποιους (στους οποίους θα έπρεπε να δώσουμε αντίστοιχα αντισταθμιστικά οφέλη), και θα δημιουργούσαμε πληθωριστικές πιέσεις,, αλλά θα μας έβαζε όλους στον ίδιο δρόμο. Για κάτι τέτοιο όμως θα χρειάζεται μια παγκόσμια κραυγή, που δεν είναι καν ψίθυρος για την ώρα. Επίσης θα μπορούσαμε να απαιτήσουμε ευρωομόλογο, και να δανειζόμαστε με 1% (όπως απαιτούμε άλλωστε), αλλά για αυτό θα πρέπει να δυναμώσει η φωνή μας πρώτα. Όταν αρχίσουμε να πατάμε στα πόδια μας ίσως. Και αργότερα τότε να ζητήσουμε από την πραγματική ΕΕ να προωθεί τα πλεονάσματα κάποιων μελών της σε επενδύσεις σε ελλειμματικά μέλη της. Το βασικότερο για την ελλάδα είναι να πραγματοποιεί πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Αν δεν μαζευτεί το έλλειμμα δεν υπάρχει πιθανότητα να αποφύγουμε την χρεοκοπία. Τα τελευταία 30 χρόνια, μόνο ο μάνος το 1992 έφερε προϋπολογισμό στα ίσα του. Δεν γίνεται να τρεφόμαστε με δανεικά. Αναγκαστικά θα πονέσουμε όλοι, δικαίως και αδίκως. Θα πρέπει να ρίξουμε το βιοτικό μας επίπεδο και να δουλέψουμε. Ταυτόχρονα πρέπει να βρούμε δουλειά για όλους. Το κράτος πρέπει να δώσει κίνητρα και φοροαπαλλαγές για δημιουργία θέσεων εργασίας. Τα απαραίτητα χρήματα μπορούν να εξοικονομηθούν μόνο πετσοκόβοντας τις αμυντικές δαπάνες. Δεν ξέρω αν το αιγαίο έχει ούτε ένα πενηνταράκι στο βυθό του και ούτε με ενδιαφέρει, αυτό το κόλπο με την τουρκία πρέπει να πάψει. Ούτε λεφτά βγάζουμε, μόνο τα πετάμε σε όπλα, με αυτήν την διένεξη. Η τουρκία έτσι και αλλιώς έχει πάρει αυτό που θέλει. Το αιγαίο είναι γκρίζα ζώνη στην πράξη. Με κάποιον τρόπο (χάγη, απευθείας συνομιλίες) πρέπει να τα βρούμε μαζί τους και άμεσα. Επίσης απολύσεις και περικοπές σε καραβανάδες καριέρας και ενοποιήσεις στρατοπέδων δεν ακούγονται άσχημα ούτε καν στην ρητορική αριστερά (όποιος δεν μας ψηφίζει κλπ). Όμως πρέπει να βρούμε δουλειά για όλους. Πρέπει και χρειάζεται να φτιάξουμε δουλειά για όλους. (βέβαια υπάρχουν και κάποιοι που δεν θέλουν να δουλέψουν) (και κάποιες δουλειές που κανείς μας δεν καταδέχεται να κάνει). Πρέπει να δημιουργήσουμε πλούτο. Πλούτος σημαίνει δουλειά για όλους. Ο δημόσιος τομέας πρέπει να δουλέψει, να συρρικνωθεί σταδιακά να γίνει φιλικός και υπηρέτης του πολίτη και να αρχίσει να δουλεύει. Για κάθε φακελάκι που μας ζητάει δημόσιος υπάλληλος, να εισπράττει ένα που θα περιέχει μόνο οδηγίες για την έξοδο του προς την απόλυση. Τα φακελάκια δεν τα ζητάνε κάποιοι μόνο, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που τα προσφέρουν από μόνοι τους. Αντίστοιχα, καταγγελία και ποινή. Το κράτος πρέπει να επενδύσει σε έρευνα και τεχνολογία. Δεν νομίζω να λείπει σε κανέναν μας η ολυμπιακή σήμερα, ούτε ο οσε αύριο. Το κράτος πρέπει να ελέγχει την αγορά και αν χρειάζεται να παρεμβαίνει, όμως δεν μπορεί να επενδύει άλλο χρήμα σε ψόφια άλογα. Πρέπει να πουλήσει (εξασφαλίζοντας θέσεις εργασίας και μετατάσσοντας τις υπόλοιπες) και να επενδύσει αλλού. Η τελευταία επένδυση που έχει κάνει και έχει πάει καλά ήταν η cosmote. Η αμαρτωλή intracom του κόκκαλη πέρα από την ιδιαίτερη σχέση της με τον δημόσιο τομέα, έχει κάνει επενδύσεις και πήγε καλά και στο εξωτερικό. Το να στήσει τέτοιες επενδύσεις το κράτος είναι εύκολο, γοητευτικό και είναι ένα προϊόν που δεν έχει κάνει τόσο με το κόστος του, όσο με την τεχνολογική αξία του. Δες φιλανδία και nokia. Ο έλληνας πολίτης πρέπει να αποκτήσει καταναλωτική συνείδηση. Πρέπει να μάθει να αγοράζει προϊόντα από τον τόπο του. Τα ντόπια προϊόντα πρέπει να είναι αν όχι καλύτερα, εφάμιλλα με τα εισαγόμενα. Το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών μπορεί να διορθωθεί είτε αυξάνοντας τις εξαγωγές (δύσκολο) είτε μειώνοντας τις εισαγωγές (ευκολότερο). Στην παρούσα φάση πρέπει ανεξαρτήτως ποιότητας να μαζέψουμε τις εισαγωγές. Μόνο με αυτόν τον τρόπο άλλωστε θα ταραχτούν λίγο και οι αντίστοιχες αγορές. Το κράτος πρέπει να βγάλει προγράμματα για την τυποποίηση και διαφήμιση των ελλ. προϊόντων. Πόσοι από αυτούς που βρίζουν την μερκελ, μετά δεν πάνε και της τα σκάνε είτε για bmw, είτε για ψώνια supermarket στο lidl. Το κράτος πρέπει να μαζέψει το κόστος των υψηλόβαθμων λειτουργών του. Βουλευτές, δικαστές, διευθυντές, καραβανάδες, πανεπιστημιακοί θα πρέπει να κάνουν δίαιτα. Και άμα θέλουν. Δεν είναι υποχρεωτικό να είσαι βουλευτής ή δικαστής. Όποιος δεν τα φέρνει βόλτα με τα χρήματα που θα παίρνει ας παραιτηθεί και να αναζητήσει άλλη δουλειά. Ειδικά για τους βουλευτές μιας και έχει καταργηθεί το επαγγελματικό ασυμβίβαστο δεν υπάρχει 2η κουβέντα. Στον τραπεζικό τομέα θα πρέπει να μαζέψει την αγροτική τράπεζα και να την ενώσει με τις υπόλοιπες μικρές και να παίξει δυναμικότερα στα επιτόκια αλλά και αυστηρότερα στα αγαπημένα της παιδιά τους αγρότες. Μια κουβέντα να το λες και εύκολο σχετικά να το κάνεις, αλλά πρέπει……. Πράσινη ανάπτυξη ……..για τους πολλούς, με τους πολλούς. Και όχι για τους λίγους, με τους λίγους. Άμεσο πετσόκομμα στις επιχορηγήσεις σε αθλητικούς συλλόγους και λοιπά. Δεν γίνεται να πληρώνουμε για να παίρνει ο σισέ και ο μιραλάς εκατομμύρια. Μια κωλόμπαλα βαράνε στο κάτω κάτω. Δεν γίνεται οι μαλάκες που παίζουν στοίχημα και προπο, να δίνουμε τα λεφτά τους στον ψωμιάδη και τον ζαγοράκη. Ένα μικρό συμβολικό ποσό λόγω της χρήσης του προϊόντος. Αυτό που σύμφωνα με τον μαρξ λέγεται ’’υπεραξία’’. Το δημόσιο νοικιάζει κτίρια ενώ έχει στην κατοχή του άλλα κτίρια. Νοικιάζει τα δικά του για πενταροδεκάρες και νοικιάζει πανάκριβα αυτά που χρησιμοποιεί λόγω της συγγένειας διευθυντών, υφυπουργών, συνδικαλιστών και γραμματέων και λοιπών λαμόγιων. Ανασυγκρότηση, ορθολογισμός, συμμάζεμα. ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ. Με απλά λόγια βάζουμε τον παπανδρέου τον 2010, να κάνει την δουλειά που είχε αναθέσει ο ελληνικός λαός στον σημίτη να κάνει το 1996. Συνεχίζουμε με κωλόχερο στην εκκλησιαστική περιουσία, παίρνουμε ότι μπορούμε να πάρουμε, χωρίς να αδικούμε και την γιαγιά που άφησε ότι είχε και δεν είχε στο σκήνωμα του άγιου ονούφριου, και τα δίνουμε στην παιδεία και στα σχολεία. Κάνουμε και δυο τρία ιδιωτικά πανεπιστήμια για να μη φεύγουν και τα βολεμένα στο εξωτερικό, και καταργούμε τα ιδιαίτερα. Όποιον καθηγητή τσιμπάμε με ιδιαίτερα τον στέλνουμε από εκεί που ήρθε. επίσης στο αιγαίο έχουμε ένα σωρό ξερονήσια, θα μπορούσαμε να βάλουμε τίποτα ανεμογεννήτριες εκεί, και να συνεχίσουμε την ανάπτυξη των φωτοβολταϊκών στις στέγες στις πόλεις γιατί ο ήλιος και ο αέρας δεν μας έλλειψαν, και αφού μπορούν να παράγουν ρεύμα ας γίνουμε παραγωγοί. Να πουλάμε και εμείς κάτι, γιατί μόνο αγοράζουμε. Το ότι πουλάμε τα ασημικά πχ οτε, δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να φτιάξουμε νέο οτε. Το κράτος έχει αυτήν την δυνατότητα. Δεν χρειάζεται να ιδιωτικοποιήσεις όλες τις τράπεζες για να την πατήσεις όπως η ιρλανδία, μπορείς να φτιάξεις μια σύγχρονη τράπεζα από το πουθενά. Το κράτος είσαι ρε μεγάλε. Το αν μια καλοστημένη νέα κρατική επιχείρηση μπορεί να πιάσει, εξαρτάται και από τους πελάτες. Και ο πελάτης και ο πωλητής σε αυτήν την περίπτωση είσαι εσύ. Πόσα κορόιδα εκεί έξω δεν έχουν τις καταθέσεις τους σε ξένες τράπεζες. Όχι αυτές στην ελβετία ρε κουτά , την εμπορική την γενική την Citibank και άλλες τόσες εδώ στην ελλάδα εννοώ. Μην το κάνουμε σαν το κρατικοδίαιτο ραδιόφωνο του συνασπισμού ’’Στο κόκκινο’’, που χτυπάει και καλά τις τράπεζες, και κάθε μια ώρα εδώ και χρόνια (από εποχή ρουσσόπουλου) παίζει διαφήμιση του ’’ταχυδρομικού ταμιευτήριου’’. Κάποτε θα μπορούσαν να λειτουργήσουν και οι καταναλωτικές ενώσεις. Αύριο για παράδειγμα και για 2 εβδομάδες κόβουμε το κρέας γιατί το έχετε πανάκριβο. Όταν χρειάζεται. Όταν πρέπει. Αυτήν την λίστα μπορείτε να την συμπληρώσετε μόνοι σας. Μπορούμε να τα πραγματοποιήσουμε ή αλλιώς μπορούμε να περιμένουμε την επανάσταση (στα λόγια). Όλα αυτά μέχρι να αντιμετωπίσουμε την επόμενη κρίση του συστήματος.
πετρος π.
|
|
|
|
|
|
| 9. διάβασε με |
|
Γράμμα αναγνώστη ευάγγελου τρυπάζη στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ σαββατοκύριακο 27-28 νοεμβρίου σελ.60 ’’ζω στο νησί της χίου και ήμουν αστυνομικός. Πάσχω από μία ανίατη ασθένεια (νόσος Buerger)., που εκτός του χειρότερου κλινικού αποτελέσματος (ακρωτηριασμός των άκρων), ήταν και ο κοινωνικός αποκλεισμός μου (ήμουνα υποχρεωτικά κοινωνικά αποκλεισμένος από χώρους που υπήρχε καπνός). Βλέπετε η ασθένεια μου μου απαγορεύει ρητά έκθεση σε νικοτίνη. Όπως καταλαβαίνετε από το 2000 που εμφανίστηκε ζω ένα ’’κοινωνικό εφιάλτη’’, προσπαθώντας να προσαρμοστώ με τα νέα δεδομένα στην εξέλιξη της ζωής μου και της εργασίας μου. Δεν μπορούσα να πάω σε καφετέρια, σε μπαρ και σε οποιονδήποτε άλλον χώρο που σύχναζαν οι φίλοι μου, συγγενείς μου και το κοινωνικό μου περιβάλλον. Κανένας μα κανένας δεν κατάλαβε τι πραγματικά περνάω όλα αυτά τα 10 χρόνια της ’’νέας’’ μου ζωής. Με μεγάλη χαρά άκουσα το 2007 τον αντικαπνιστικό νόμο που απαγόρευε το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους, αλλά στην πορεία διαπίστωσα ότι ήταν ’’φούσκα’’. Παντού πάλι όλοι κάπνιζαν! Το 2009 άκουσα πάλι από την κυβέρνηση σας για το νέο νόμο με ολική απαγόρευση του καπνίσματος. Με δυσπιστία παρακολουθούσα τις εξελίξεις του νόμου μέχρι την ’’εφαρμογή’’ του. Επιτέλους (σκεφτόμουνα) θα μπορώ να ζω και γω με αξιοπρέπεια, όπως όλοι οι άνθρωποι και όχι να ’’κρύβομαι’’. Αρχικά κάτι πήγε να γίνει, αλλά μετά κατάλαβα σε ποια χώρα ζούμε.’’ Διαβάστε για την νόσο buerger.
|
|
| | | | | | | | | | |
10. υπερήρωες σκέψεις για το ε πό μενο τεύχος
| την βρίσκω να πειράζω μια αγαπημένη κατηγορία φίλων μου, τους υπερήρωες. Είναι αυτοί που το παίζουν πάντα πολύ πιο μπροστά από οτιδήποτε συντελείται. Τι εννοώ. Αρνούνται ότι συμβαίνει οτιδήποτε Απολαμβάνουν αυτά που κατηγορούν και όταν γκρινιάζουν τότε……..
Συμφωνώ να κόψουμε την δεη Αλλα ειτε θα πρέπει να βαλεις φωτοβολταικα με μικροτερες απαιτησεις, ειτε να πας στην Aegean είτε να μην έχεις ρεύμα. Δεν μπορείς να κόψεις το μνημόνιο, χωρίς να υπάρχει η εναλλακτική ΛΥΣΗ. Επιλογές υπάρχουν, λύσεις όμως είναι το ζήτημα. Το καλό για τους πολίτες είναι να σωθεί η χώρα και να αλλάξει τρόπο λειτουργίας. Το καλο για την αριστερά είναι η κατάληψη της εξουσίας. Η γραφειοκρατική αριστερά και δικαίως θεωρεί ότι ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου είναι ηλίθιο. Για παράδειγμα αν έχεις μια δυο κρατικές τράπεζες που ασκούν κοινωνική πολιτική ο κόσμος θα επιλέξει και τις ιδιωτικές που κάνουν την δική τους πολιτική. Άρα πρέπει όλες οι τράπεζες να είναι κρατικές. Στόχος είναι ο μετασχηματισμός της εξουσίας. Όχι ο μετασχηματισμός του πολίτη. Να σας πω ένα μυστικό και μετά τον μετασχηματισμό της εξουσίας πάλι ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου θα είναι ηλίθιο. Μια κλασική ερωτηση στα φιλολογικά μαθήματα ήταν γιατί ο ήρωας ανατρέχει στον παρελθόν πριν την επιλογή. Η αντικειμενική απάντηση είναι για να γεμίσει σελίδες ο συγγραφέας. Ο καθηγητής όμως προτιμούσε μια που έλεγε για την κρισιμότητα της επιλογής και Ξέρετε γιατί υπάρχουν τόσα μα τόσα πολλά κόμματα στην αριστερά. Μα….., γιατί υπάρχουν τόσες πολλές θέσεις και προτάσεις για την μεταρρύθμιση της κοινωνίας. Ή μήπως γιατί 1 κόμμα ένα1 αρχηγό1 άντε και 20 δημόσια στελέχη. Ενώ 20 κόμματα 20 αρχηγοί και 200 προβεβλημένα (λέμε τώρα) στελέχη κάποιος μπορεί να πει την γνώμη του και να την ακούσει κάποιος άλλος . καλύτερα πρώτος στο χωριό παρά τελευταίος στην πόλη. Ξέρεις τι σημασία για τον τόπο έχει να γράφεις ΚΚΕ ΜΛ σε σχέση με το ταπεινό ΜΛ ΚΚΕ: Μετανάστες λέμε άσυλο σε όλους. Ναι δηλαδή αν πάρουν άσυλο θα λυθεί και το πρόβλημα τους. Το άσυλο σου δίνει τροφή και στέγη;; ξανασκέψου το βράδυ που θα πιεις τις ακακίες του κυρ γιαννη, και θα απλώσεις τα κουρασμένα από την πορεία και αγώνα πόδια σου στο ανάκλιντρο του καναπέ σου. Στην πρόταση μην μπερδεύεις τις απόψεις του λαπαβίτσα με τις απόψεις της ανταρσύα, καλό θα ήταν να τις μελετήσεις καλυτερα, η απάντηση είναι: ποιες του λαπαβίτσα; Γιατί μόνο αυτές βρήκα. Της ανταρσύα βρήκα το ίδια σκονάκι ευχολόγιο με του σύριζα και του κκε. Αγώνας, πλουτοκτατία, κεφάλαιο, αμερικάνοι. Τα τελευταία αράντα χρόνια τα γραφεία τύπου τους ’’μετασχηματίζουν’’ την ίδια ανακοίνωση. Ναι όντως η ανταρσύα είναι μόλις 3 ετών απλά το ίδιο προσωπικό και το ίδιο σκονάκι ανακυκλώνεται από το την μια ανακοίνωση διακήρυξη στην επόμενη
|
11. editorial
|
|
| Γύρω γύρω Σάββατο κι εκεί που ... ψηφίζαμε Κυριακή |
| Ήλθαν και απήλθαν άλλες δυο δημοτικές εκλογές μαζί με το replay του εκάστοτε ντουέτο των πετυχημένων. Μετά 17 Νοέμβρη που φαντάζει πια κάτι μακρινό και ανούσιο μπροστά |
| στις πείνες που περνάμε -δεν έχουμε λεφτά για i-phone 4, TV LCD 50’’ .... σαν να γυρίσαμε στην κουραμάνα δηλαδή- μέσα στον πολυ-απολιτισμό του 2010. |
| Εδώ δεν υπάρχουν επαναστάσεις, δε λαμβάνεται ρίσκο κοινωνικής κατάπτωσης κι |
| απαξίωσης, εδώ δεν πιάνουν οι κατάρες δεν πιάνουν οι ευχές. Το κόκκινο τριαντάφυλλο των |
| RAMMSTEIN μαράθηκε, οι BON JOVI δε γονατίζουν στις πύλες του παραδείσου γιατί η επιστημονική κοινότις των κάφρων και αρπακτικών απεφάνθη ότι δεν υπάρχει θεός. |
| Τα emo τυπάκια και τα βγαλμένα από κομμωτήριο 15χρονα κοριτσάκια αδιαφορούν για το πολιτικό ον του Αριστοτέλη όσο και για το τι έφη ο Ζαρατούστρα. Η μόνιμη δικαιολογία είναι πως όλοι είναι ψεύτες και κλέφτες. )είγμα αδράνειας, απραξίας, δεκτικότητας, |
| ανορεξίας για ζωή. Οι πολίτες άρα φταίμε για ό,τι μας συμβαίνει; Φταίμε! Παιδιά, έφηβοι |
| ενήλικοι με μερίδιο ευθύνης. |
| Απάθεια, βόλεμα και μετά με το παραμικρό πανικός. Η κρίση είναι ικανή να καταλύσει το Σύνταγμα μέσω του ΔΝΤ λες και δεν έχουμε νόμους να περιορίσει τη δράση των |
| ευρωτραμπούκων και πρέπει να αντισταθούμε με επιχειρηματολογία, να αλλοιώσει τις |
| ανθρώπινες σχέσεις που κρατήθηκαν ακόμη και σε περίοδο εμπόλεμης κατάστασης. Τότε βέβαια υπήρχε ολίγη μπέσα και τσαγανό. Κι αυτό το αμετάφραστο φιλότιμο που είναι ιδίωμα μόνο του Έλληνα. Ποιόν Έλληνα σήμερα; Ευρωπαίος με τα όλα του. Τέρμα η φέτα, το ελαιόλαδο και το χωριό, θα γίνουμε λίγο πιο urban με χρέη, κάρτες και όλα τα καλά. |
| Βλαχομπαρόκ και αγράμματοι, πονηροί και αδιάβαστοι, φιλόξενοι και περήφανοι. Άσπρο και μαύρο έμαθε ο Έλλην. Μπούκωσε από τις πολλές διάννοιες και τον πολιτισμό. Ας βάλουμε κάτω το κεφάλι να δουλέψουμε και να αναδείξουμε τους ικανούς σε καίριες θέσεις. Ας τους τοποθετήσουμε αρχηγούς στο κοπάδι που ήδη έχει χαράξει πορεία βάζοντάςτους μπροστά. Επιτέλους θέλω να δω έναν μεγάλο επιστήμονα με αρχίδια για να σβήσει το |
| σύστημα της πλεκτάνης και να ορίσει ένα δικό του, έναν Νικολά Τέσλα με βαλκάνιο βάρος |
| και ταμπεραμέντο να στείλει τα νόμπελ πακέτο πίσω στη σουηδική ακαδημία. |
γιάννης γ.
Είναι πραγματικά εξαιρετικό το έργο πού εξελίσσετε τον τελευταίο καιρό μπροστά στα μάτια μας. Πιστεύω μάλιστα πως αυτός είναι και ο λόγος αυτής της απίστευτης απάθειας. Αποσβολωμένοι όλοι παρακολουθούμε μια υπερπαραγωγή – υπερδυνάμεις, διεθνείς οργανισμοί, προσωπικότητες, αγορές να ασχολούνται με τους όρχεις τους (λέγε με ελλάδα).Φυσικά οι θεατές δεν μπορούν παρά να απολαύσουν το θέαμα να ταυτιστούν με τους ήρωες και να βυθιστούν μέσα στην πλοκή του. Οι βίαιες όμως εναλλαγές των σκηνών μας αποδιοργανώνει , μας αναγκάζει να δεχτούμε αυτό που τόσο όμορφα μας σερβίρουν. Έτσι πολύ βολικά είναι πολύ εύκολο ο καθένας να βρει τον εχθρό και τον φίλο. Ο δημόσιος υπάλληλος γνωρίζει πια με βεβαιότητα ότι υπεύθυνος είναι ο ελεύθερος επαγγελματίας που φοροδιαφεύγει, αυτός με τη σειρά του κατηγορεί τον πρώτο για το κατάντημα της διοίκησης και όλοι οι υπόλοιποι και τους δυο μαζωχτή βολικό , παρότι το ψαρί έχει σαπίσει το κεφάλι του στέκει αγέρωχο. Κριτής και σωτήρας. Μέσα στη γενικευμένη διαφθορά μας ξέφυγε μια μικρή μα ουσιαστική λεπτομέρεια. Την ευθύνη της ήττας την έχει πάντα ο στρατηγός και ποτέ ο στρατιώτης. Είναι πολύ εύκολο λοιπόν να πούμε ότι φταίει ο ένας η ο άλλος , στην πραγματικότητα όμως ο υπαίτιος της καταστροφής είναι αυτός που ευαγγελίζεται την σωτηρία. Στα πλαίσια κάθε πολιτεύματος κάποιος ,είτε αυτός είναι ένας βασιλιάς είτε μια πολιτική ελίτ δημοκρατικά η μη εκλεγμένη, είναι υπεύθυνος για την πορεία μιας χώρας. Εδώ συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Στα πλαίσια μιας άνευ προηγουμένου επίδειξης δημοκρατικής συνείδησης ο λαός έχει αναγορευτεί ως ο μέγας υπεύθυνος της όλης κατάστασης. Κανείς δεν αρνείται την ευθύνη μας. Όλοι κλέβαμε το κράτος , διορίζαμε τα παιδιά μας, βολεύαμε τους δικούς μας, εκλέγαμε τους απατεώνες , χλευάζαμε τον τίμιο και επαινούσαμε τον βολεμένο. Πως μπορείς να κατηγορήσεις όμως κάποιον που αναζήτησε δουλειά , γιατρειά , καλύτερη ζωή έστω και με πλάγια μέσα όταν εσύ ως κράτος τον δίδαξες έτσι . Καταλήγουμε λοιπόν στο θεμελιώδες ερώτημα: Τελικά το κράτος σε τι χρησιμεύει; Το κράτος δεν είναι παρά μια έκφραση της συλλογικής διάθεσης ενός λαού για ένα καλύτερο μέλλον. Παραχωρεί λοιπόν δικαιώματα και εξουσίες σε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του για να υλοποιήσει αυτές του τις προσδοκίες . Αποδέχεται την παραχώρηση ενός μέρους του εισοδήματος του για να δημιουργηθούν εκείνες οι υποδομές που θα βοηθήσουν στην πραγμάτωση του ονείρου του . Καταλήγουμε λοιπόν στο σήμερα . Έχουμε ένα κράτος το οποίο όφειλε να μας παρέχει απλά βασικά πράγματα . Παιδεία , υγεία , εργασία , στέγη , ανθρώπινες συνθήκες . Να υπερασπιστεί δηλαδή τον τρόπο ζωής μας. Τις κατακτήσεις εκείνες που μας διαχωρίζουν από τα ζώα. Βλέπετε τίποτα τέτοιο γύρω σας? Φυσικά και όχι . Έχεις λεφτά ζήσε , δεν έχεις ψόφα . Ζούγκλα μιας άλλης μορφής που όμως ειλικρινά μετά από μερικές χιλιάδες χρόνια εξέλιξης νομίζω ότι δεν μας αξίζει. Καταλήγουμε λοιπόν στο προπατορικό ερώτημα. Φταίμε εμείς για την κατάντια του κόσμου ή ο θεός που μας δημιούργησε - φταίμε εμείς ή το κράτος που μας ανάθρεψε. Αν πραγματικά πιστεύετε ότι η ετυμολογία της λέξης άνθρωπος είναι το άνω θρώσκω τότε να κοιτάξετε ψηλά για τους ενόχους , γύρω δεν υπάρχουν παρά μόνο παρεξηγημένοι φίλοι. Μόλις το συνειδητοποιήσουμε ίσως παραμερίσουμε τις διαφορές μας , δώσουμε έμφαση σε όσα μας ενώνουν και μπορέσουμε να στραφούμε πια, εκεί που πραγματικά πρέπει.
Ανδρέας κ.
14. ένα τσιγάρο για τον δρόμο. Τέλος νοεμβρίου η νευρική ανορεξία σκότωσε την Ιζαμπέλ Καρό, στην νεαρή ηλικία των 28.
Στις 17 Νοεμβρίου, η γλυκιά Ιζαμπέλ, άφησε την τελευταία της πνοή, τελείως αποσκελετωμένη και αποδυναμωμένη.
Μόλις πριν τρία χρόνια, η όμορφη κοπέλα έδινε τη μάχη τη ζωή της. Η Καρό είχε γίνει τότε γνωστή σε όλο τον κόσμο για την συμμετοχή της σε μεγάλη καμπάνια κατά της φονικής αυτής ασθένειας.
Οι γυμνές φωτογραφίες του διάσημου Ολιβιέρο Τοσκάνι, σόκαραν όλο τον κόσμο και πολλοί ήταν εκείνοι που τις χαρακτήρισαν απωθητικές.
Το σκελετωμένο κορμί της, τα βαθουλωμένα μάτια και τα προτεταμένα δόντια της Ιζαμπέλ ενοχλούσαν όλους όσους έβλεπαν τις φωτογραφίες… το σίγουρο όμως είναι ότι έστελναν το μήνυμά τους!
Η Ιζαμπέλ Καρό ήθελε να βοηθήσει τα κορίτσια όλου του κόσμου που έχουν σταματήσει να τρώνε για να μοιάζουν με μοντέλα και να τους δείξει με τον πιο απλό τρόπο ότι η ανορεξία σκοτώνει.
"Θέλω να αφυπνίσω τις συνειδήσεις αυτών που δεν γνωρίζουν ότι εάν δεν τρως, αρρωσταίνεις και πεθαίνεις", είχε πει τότε η Καρό.
Τελικά, πέρασε το μήνυμα, με τον πλέον τραγικό τρόπο… τον θάνατό της.
Η αντίστροφη μέτρηση για την καρό είχε αρχίσει το 2006, όταν το μοντέλο έπεσε σε κώμα αφού είχε φτάσει να ζυγίζει μόλις 25 κιλά με ύψος 1,65. Δεν γνωρίζω πόσοι συνανθρωποί μας πέθαναν από ασιτία την ίδια ημέρα. Ανήκουν στην στατιστική υπενθύμιση της ανθρωπιάς μας.
|
| Διάλεξα τις 2 πιο όμορφες φωτογραφίες της καρό. Το διαδίκτυο είναι γεμάτο από τις ανορεξικές της πόζες, Φωτογραφίες ματαιοδοξίας και ίσως ανάγκης επικοινωνίας. Δεν αναζήτησα άλλη φωτογραφία από τους ανθρώπους που πέθαναν την ίδια μέρα από ασιτία. Το διαδίκτυο είναι γεμάτο από τις πεινασμένες τους πόζες. |
|
Μέσα δεκεμβρίου σε έναν τηλεοπτικό μαραθώνιο ενίσχυσης της unisef στην ελληνική κρατική τηλεόραση άκουσα τον προεδρεύων του σύριζα κο τσίπρα να λέει ότι για την πείνα στην αφρική ’’υπεύθυνες είναι οι δυτικές κυβερνήσεις’’. Δεν ξέρω πόσα χρήματα μαζεύτηκαν από τον μαραθώνιο και δεν ξέρω και πόσα θα φτάσουν στα παιδιά για τα οποία γινόταν η εκδήλωση. Δεν ξέρω καν πόσα χρήματα έδωσε ο κος τσίπρας. Αυτό που ξέρω είναι ότι τα δικά μου παιδιά γεννήθηκαν σε ιδιωτική κλινική και πλήρωσα, το ίδιο και του κου αλέξη. Τα δικά μας παιδιά πηγαίνουν φροντιστήριο και πληρώνουμε, και πιάνο και κολυμβητήριο και goody’s και διαιτολόγο και γυμναστήριο και …..
Όλοι μας όταν πεθαίνουμε είμαστε μόνοι μας. Κάποιοι από εμάς είναι μόνοι τους ακόμη και όταν ζουν. Και υπεύθυνοι είμαστε οι πολίτες του παγκόσμιου χωριού. "Θέλω να αφυπνίσω τις συνειδήσεις αυτών που δεν γνωρίζουν ότι εάν δεν τρως αρρωσταίνεις και πεθαίνεις", είχε πει τότε η Καρό. Και μοιάζει ειρωνικό.
Κατερίνα Β.
16. εικονοστάσι
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου